The Spontaneous Experience of the Self as Brahmam | Nidhaga's Experience | Verse - 110

weblink

Verse: 110

TRANSLITERATION:

karuNaiyinâl aruLiya nin upakârattil
kaimmaru iv ulakil engkumillai
guruparanê umatupaya pâta ippôtaikku
kuritta Tiyên anantavita vaNangkal ceyvôm
parivu Tanê vaNangkutalum upacâram tân
paramârtta tacaiyiloru vaNangka luNTô?
caruvamumê Brahmamallâl paramârttattil
carrumoru bêtamumê illaiyanrô!

TRANSLATION:

There is no recompense.
For this help of yours rendered in compassion.
Supreme Guru! Our humble self would offer
Endless variety of obeisance to your pair of Holy Feet.
But even obeisance is more of a courtesy.
Is there any obeisance in the domain of the ultimate Truth?
All is Brahmam in the ultimate Truth,
And no difference of any kind exists.

COMMENTARY:

Due to your boundless torrents of compassion, We have attained the Cosmic mind. There is no way we can repay your benevolence. The least We can do is to wash your sacred feet with Our tears. It will be merely a trifle even if We wear out Our body until it dies in your service as sandals for your holy feet. But to perform this service, does Our mind exist?
What can we do? We prostrate at your holy feet in all humility and reverence. From this
supreme plane of Non-duality, even this turns out to be only an external gesture denoting
duality. Therefore, prostration cannot be done as we two have become one.

                YOU ARE EVERYTHING!

The Spontaneous Experience of the Self as Brahmam | Nidaga's Experience | Verse - 110


Popular posts from this blog

ஸ்ரீ ஸ்வய ஞானானுபவம் - நிதாகன் அனுபவம் | பாடல் - 129

Image
weblink பாடல்: 129 இன்றடியேன் உம்மை நோக்கி வணங்குவோமேல்; இரண்டுபடும் ஆதலினால் அதுவும் கூடா(து)! அன்றி எமை நோக்கி யாம் வணங்குவோமேல்; அணுகுபலன் இலாமையினால் அதுவும் கூடா(து)! என்றும் ஓர் வடிவான உம்மை நோக்கி; இருமையுற யாம் இன்று வணங்குவோமேல்; நின்ற எம்மை அஞ்ஞானியென நீ சொல்வாய்! நிர்மலமாம் தன்னிலையில் இருமை உண்டோ? கருத்து: ஓ எம் ஐயாவே! பரிபூரண மெய்யனே! ஆனந்த தூயனே! உம்மை எப்படி யாம் வணங்க முடியும்? எனத் தெரியவில்லையே? இப்போது யாம் உம்மை வணங்கினால், அங்கு இரண்டுபடும். ஆகவே இயலவில்லை! நீயே யாம்! யாமே நீ! என ஐக்கியமான பின்பு, யாரை யார் வனங்குவது? யார் அவ்வணக்கத்தை ஏற்பது? வணக்கம், வந்தனம், உபசாரம், உபகாரம், இவை அனைத்தும் இரண்டு என்ற துவைத நிலையில்தான், ஒருவர் செய்ய ஒருவர் ஏற்க, வாய்ப்பு உண்டு. இங்கு இருவரைக் காணோமே! ஒருவர் என்ற  இருப்பும் மறைந்து வருகிறதே பிரபோ? உலக நிலையோ, தெய்வ நிலையோ, பலன் இல்லாமல், மேலே கூறிய நிலையில், எவரும் செய்ய மாட்டார்கள்.  இங்கோ பலமும் (சக்தியும்) இல்லை! பலனும் (ஒர் பொருளும் - வியாபாரமும்) இல்லை! இது என்ன ஆச்சர்யம்? யாம் தான், எப்படியும், நீர் ஸ்...
Read more

ஸ்ரீ ஸ்வய ஞானானுபவம் - நிதாகன் அனுபவம் | பாடல் - 130

Image
weblink பாடல்: 130 அஹோ குருவின் மஹிமையினை யென் சொல்வோம் யாம்! அஹோ நூலின் மஹிமையினை யென் சொல்வோம் யாம்! அஹோ ஞான மஹிமையினை யென் சொல்வோம் யாம்? அஹோ ஞானி மஹிமையினை யென் சொல்வோம் யாம்? அஹோ ஸாது மஹிமையினை யென் சொல்வோம் யாம்? அஹோ ஸாந்தி மஹிமையினை யென் சொல்வோம் யாம்? அஹோ பிரம்ம சுகமஹிமையினை யென் சொல்வோம் யாம்? அஹா சாது சுகமஹிமையினை யென் சொல்வோம் யாம்? கருத்து: இப்பாடலில் எட்டுவிதமான அம்ஸத்தை சுட்டிக் காட்டுகிறார். அவையாவன? 1. ஸத்குருவின் பெருமை! 2. ஸத்குரு அருளும் நூலின் பெருமை! 3. ஆத்ம ஞானத்தின் பெருமை! 4. ஆத்ம ஞானம் பெற்ற அத்வைத ஞானியின் பெருமை! 5. ஸத் ஸாதுவின் பெருமை! 6. அவர் ஸ்வயமாய் அடைந்த ஸாந்தியின் பெருமை! 7. பரப்பிரம்மத்தின் பெருமை! 8. அந்த ஸ்வயஞாஜனுபவ நூலை படித்து, அதுவே நாம்! நாமே அது! என ஆனக் குழந்தைகளின் பெருமை!   இவர்களின் பெருமையினை  ஆயிரம் சிரம் கொண்ட ஆதிசேஷனோ, திரிமூர்த்திகளாகிய லோக கர்த்தாக்களோ, வடி வடிவிலோ, வாக்கு வடிவிலோ! கூற முடியாது. என்பதே ஸத்தியம்!                          எல்லாம் நீ! ...
Read more

ஸ்ரீ ஸ்வய ஞானானுபவம் - நிதாகன் அனுபவம் | பாடல் - 113

Image
weblink பாடல்: 113 குருவர நின் கருணையினால் கண நேரத்தில்; குறைவு தரும் பேதமதி அனைத்தும் நீங்கி; சர்வமுமே பிரம்மமென்னும் நிச்சயத்தை; சாலவுமே திடமாக சார்ந்தோமந்தோ! பரவிய இவ்வுரமான நிச்சயத்தால்; பரமான எம்மிடையாம் சாந்தமாகி; விரவுபவ துக்கங்கள் அனைத்தும் நீக்கி; விமலபரம ஆனந்தம் அடைந்தோமந்தோ!! கருத்து: எம் ஆத்ம நாதா!  ஸ்ரீஸத்குருதேவா! உன்னுடைய அபாரமான கருணையால் ஒரு வினாடியில், தேகாத்ம புத்தி நீங்கி பிரம்மான்ம அறிவு பிரகாசித்தது. அந்த பிரம்மான்ம அனுபவத்தினால், எம் அறியாமையினால், எம் மனோசபலத்தால், எம்மைத் தொடர்ந்த, நான் ஓர் பந்த ஜீவன் என்ற தளை (விலங்கு) உடைத்து எறியப்பட்டு யாமே பரமாத்மா! என்றபுருஷோத்தமன் ஆகிவிட்டோம். தாங்கள் கொடுத்த உபதேசப்படி, "அகம் பிரம்மம்; பிரம்மம் அகம்" (யாம் அது . அதுவே யாம்) என்ற அகண்ட பரபாவனை செய்ததாலே, பவ பாச துக்கங்கள் அனைத்தும் தூக்கத்தில் கண்ட கனவு போல் மறைந்து விட்டது. அதனால், மலமற்ற அமலமான மனமானது மஹத்தாகி,பரத்தில் கலந்து, கரைந்து மயமாகி, யாம் அதுவாகவே இருக்கிறோம் ஐயா!                       ...
Read more